นี่เป็นฝีมือนายใช่มั้ย
- นายอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ - ถูกต้องแล้ว
ฉันเป็นคนตัดข่าวนั้นทิ้งเอง
นายไม่รู้เหรอว่าผู้ประกาศข่าว มีสิทธิ์ที่จะแก้ไขข่าวต่างๆ ได้
ว่าไงนะ
นี่ยังกล้าเรียกตัวเองว่านักข่าวอีกเหรอ
ไม่รู้สึกละอายใจบ้างรึไง
หยุดสอดเรื่องคนอื่นสักที
ไม่งั้นฉันจะจับนายหักเป็นสองท่อน
ว่าไงนะ
ไอ้สารเลว
คัต!
ดีมาก เตรียมถ่ายฉากต่อไปเลย
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
ผมต่อยคุณแรงไปหรือเปล่า
ไม่เป็นไรหรอก เวลาแสดงหนังก็แบบนี้แหละ
ไม่ต้องคิดมากนะ
ขอบคุณครับ
คุณจุนกี มีคนโทรมาครับ
พวกเขาโทรมาหลายสายแล้ว รับสายด้วยล่ะ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ
ครับ จุนกีพูดอยู่
อะไรนะครับ
ครับ ขอบคุณมากครับ
ใครโทรมาเหรอ
คือว่า...
พวกเขาสนใจจะจ้างผมไปแสดงโฆษณา
เป็นโฆษณากาแฟ
จริงเหรอ
โอ้โห ฉันยังไม่เคยได้งานนี้เลยนะ
ยินดีด้วย
ไม่เลวเลยนะเนี่ย
ขอบคุณครับ
นายไม่รู้เหรอว่าผู้ประกาศข่าว มีสิทธิ์ที่จะแก้ไขข่าวต่างๆ ได้
นี่ยังกล้าเรียกตัวเองว่านักข่าวอีกเหรอ
ไม่รู้สึกละอายใจบ้างหรือไง
หยุดสอดเรื่องคนอื่นสักที
ไม่งั้นฉันจะจับนายหักเป็นสองท่อน
ไอ้สารเลว
พอส!
ดูหน้าฉันสิ
ดูเท่สุดๆ ไปเลยใช่มั้ยล่ะ
ไอ้สารเลว
- สุดยอดไปเลยว่ามั้ย - รู้แล้วน่า
ขอเราดูอย่างอื่นบ้างได้มั้ย
ผมเบื่อเรื่องนี้แล้ว
แกเบื่องั้นเหรอ
ไอ้สารเลว
นี่ถ้าได้เป็นนักแสดงนำจะโม้ขนาดไหนเนี่ย
ไอ้สารเลว
ทำไมพวกเขาถึงอยากได้พี่ไปถ่ายโฆษณาเนี่ย
ปกติโฆษณากาแฟนี่มีแต่ดาราดังๆ นี่นา
นี่พวกเขาลดมาตรฐานลงแล้วเหรอ
ว่าไงนะ
ไอ้สารเลว
หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ
ฉันไปประชุมกับเอเจนซีโฆษณาดีกว่า
เดี๋ยวก่อน
พี่จุนกี ฉันขอยืมรถพี่หน่อยได้มั้ย
รีเบกก้าที่รักของฉันน่ะเหรอ
ทำไมเหรอ
การต้องขนเสื้อผ้าที่ฉันซื้อมามันวุ่นวายมาก
แถมค่าแท็กซี่ก็แพงหูฉี่
ฉันเลยต้องฝึกขับรถไง
รถพี่ยังใช้งานได้อยู่หรือเปล่า
แน่นอนสิ
รีเบกก้าของฉันไม่มีทางพังง่ายๆ อยู่แล้ว
แต่ว่าอย่าเปิดหน้าต่างฝั่งขวาก็พอ
ทำไมล่ะ
เคยมีเรื่องน่าเศร้าเกิดขึ้นที่หน้าต่างนั่น
ทะนุถนอมรีเบกก้าด้วยล่ะ
ได้เลย
ฉันแนะนำว่าอย่าขึ้นรถคันนั้นเลยดีกว่า
ไม่ต้องห่วง
แต่ค่าเรียนขับรถมันก็แพงอยู่นะ
ไม่เป็นไรหรอก
ดูชิกจะสอนฉันเอง
อะไรนะ ฉันเหรอ
เมื่อไหร่ ที่ไหน อะไร ยังไง ทำไม
เลิกพูดมาก แล้วก็ไปสอนฉันได้แล้ว
ฉันยังไม่ได้ใส่ถุงเท้าเลยนะ ดูสิ
ไม่เป็นไร
ยังไงเราก็อยู่กันแต่ในรถอยู่แล้ว
- ไว้เจอกันนะ - เดี๋ยวก่อนสิ
- ดูชิก แกไม่รอดแน่ - เดี๋ยวสิ
- เจอกันนะ - ระวังตัวด้วย
รถนั่นอันตรายสุดๆ เลยนะ
ฉันก็ต้องไปแล้ว
ขอตัวนะ
ฉันต้องไปทำงานเหมือนกัน เดี๋ยวฉันไปด้วย
โอเค
หยุดเลยนะ คังซอจิน
ฉันบอกเธอแล้วไงว่า ห้ามเข้าใกล้เขาเกินห้าเมตร
ให้เขาไปสักห้านาทีก่อน แล้วเธอค่อยออกไป
อะไรนะ
พี่จะทำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย
ไม่รู้สิ
จนกว่าความคลางแคลงใจของฉันจะหายไปมั้ง
นั่งลง
นะจ๊ะ
- บ้าจริง - "บ้าจริง" งั้นเหรอ
โอเค งั้นฉันไปก่อนนะ
โอเค ก็ไปสิ
เธอนี่ชอบบังคับคนอื่นจริงๆ
ต้องมีเรื่องเกิดขึ้นแน่ๆ
ทำไมล่ะ นายมีอะไรทำอยู่แล้วงั้นเหรอ
ไม่มี
ฉันก็ว่างั้นแหละ
เธอขับรถเป็นใช่มั้ย
แน่นอน ฉันได้ใบขับขี่มาแปดปีแล้ว
แต่ฉันไม่ได้ขับรถอีกเลยหลังจากนั้น
อะไรนะ ไม่ได้ขับเลยเหรอ
ไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่ต้องห่วง
ฉันเคยขับเป็น ขับๆ ไปเดี๋ยวก็นึกออก
มาลุยกันเลยดีกว่า
น่ารำคาญสุดๆ ไปเลย
ดูชิก
เบรกอยู่ข้างไหนนะ
ข้างซ้ายหรือข้างขวา
ว่าไงนะ
นี่เธอขับรถโดยที่ไม่รู้เรื่องนี้ได้ยังไงเนี่ย
ฉันไม่มั่นใจนี่นา ก็ไม่ได้ขับมาตั้งนานแล้ว
ลางไม่ดีอีกแล้ว
ลางไม่ดีสุดๆ เลย
ติดอะไรวะ
ทำไมถึงเปิดไม่ได้เนี่ย
ประตูนั้นเปิดได้จากข้างนอกเท่านั้น
นี่มันขยะติดล้อชัดๆ เลย
รอก่อนนะ
ผอ. บง มัวทำอะไรอยู่
ไปกันได้แล้ว
โอเคๆ ไปเดี๋ยวนี้แหละ
งั้นออกรถเลยนะ
ทำอะไรของเธอเนี่ย ยัยโง่
นายเรียกใครว่ายัยโง่
- อยากตายหรือไง - ถอนคำพูดก็ได้
งั้นไปเลยนะ
[คนขับไม่รู้ว่าเบรกอยู่ข้างไหน]
[มือใหม่หัดขับ] [อาจทับคนตาย]
เฮ้ยๆ ช้าลงหน่อย
ไอ้โรคจิต
ซอจิน นี่ฉันเอง
พี่จุนกีเหรอ
ฉันตกใจหมดเลย
เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย
ดงกูไม่ได้ตามเธอมาใช่มั้ย
ไม่ได้ตามมาสิ
เขามีงานต้องทำ
เธอไม่เห็นสายตาเขาเหรอ
มันคือสายตาของยมทูต
- พวกเราต้องระวังให้มากๆ - ให้ตายสิ...
นี่เราเล่นหนังสายลับอยู่หรือไง
ปลอดภัยไว้ก่อนไงเล่า
เราไปดื่มกาแฟกันมั้ย
พี่มีประชุมกับเอเจนซีโฆษณาไม่ใช่เหรอ
ฉันมีเวลากินกาแฟกับน้องแบคคาเสมอ
ขอให้พวกเขาเลือกพี่ไปเล่นโฆษณานะ
ไม่ต้องห่วง มันค่อนข้างแน่นอนแล้วล่ะ
จริงเหรอ
แล้วพี่บอกพ่อพี่หรือยัง
- เขาดีใจเลยใช่มั้ย - อื้ม
เขาบอกว่าเขาภูมิใจในตัวฉันมาก
ฉันได้ยินเขาพูดแบบนั้น เป็นครั้งแรกในรอบ 31 ปีเลยล่ะ
เก่งมากเลยนะ คุณพี่ที่รัก
บ้าที่สุด
คลาดกันจนได้
พวกนั้นคงรู้ตัวแล้วว่าฉันแอบตามมา
คังซอจิน...อีจุนกี...
ถ้าเกิดว่าฉันจับได้เมื่อไหร่
ฉันจะไปยอมปล่อยให้ลอยนวลไปได้แน่
ถนนเส้นนี้ไม่ค่อยมีรถ แล้วก็ไม่มีคน มันเลยเหมาะจะใช้หัดขับรถ
ขับรถก็ไม่ยากนี่นา
อ๊ะ ฉันลืมของสำคัญไปได้ไงเนี่ย
เธอบ้าไปแล้วเหรอ
อย่าปล่อยพวงมาลัยสิ
ก็มีนายคอยจับแล้วไง ไม่เป็นไรหรอก
แว่นกันแดดนี่สำคัญมากเลยนะ ไม่งั้นจะดูไม่เก๋เวลาขับรถ
เลิกพูดแล้วจับพวงมาลัยก่อนได้มั้ย
นี่มันไม่ใช่รถอัตโนมัตินะ ยัยเพี้ยน
- นายอยากตายงั้นเหรอ - ฉันผิดเอง แต่ช่วยจับพวงมาลัยก่อน
เงียบเถอะน่า
ฉันกำลังส่องกระจกอยู่
เธอนี่มันเพี้ยนจริงๆ ด้วย
ทำไมฉันถึงทำแบบนี้เหรอ
คิดว่าฉันทำอะไรไร้สาระสินะ
คุณดงกู ทำอะไรอยู่เหรอคะ
ทำไมคุณถึงคว้านไส้ขนมปังออกมาแบบนี้
อ๋อ นี่เหรอ
ผมต้องลองดูว่าปืนลมมันใส่ในนี้ได้มั้ย
คุณจะเอาปืนลมใส่ไว้ในขนมปังเหรอคะ
พระเอกของหนังเรื่องนี้เป็นสายลับ
เขาพกปืนลมของเขาไว้ในขนมปัง
- ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ - ผมก็ไม่รู้
เขาบอกว่าผมเป็นคนเสนอเรื่องนี้ แต่ผมจำไม่ได้เลยสักนิด
เขาบอกให้ผมเอาปืนลมมาลองใส่ในขนมปังดู
บ้าบอสุดๆ เลย
คุณจะไปข้างนอกเหรอ
ค่ะ ฉันจะไปที่ร้านขนม
อีกแล้วเหรอ
ช่วงนี้คุณไปที่นั่นบ่อยจังเลยนะ
ที่เกสต์เฮาส์นี่มีอะไรให้ทำตั้งเยอะแยะ
ฉันทำงานบ้านเสร็จหมดแล้วนะคะ
จริงเหรอ
แต่ผมเห็นว่าเรายังมีอะไรที่ต้องซ่อมอยู่เลย
เหรอคะ เช่นอะไรเหรอ
ที่ห้องรวมตรงชั้นสอง...
อ๋อ ลูกบิดประตูที่มันหลวมเหรอคะ
ฉันซื้อลูกบิดใหม่มาเปลี่ยนแล้วค่ะ
อ๋อเหรอ
ถ้างั้นห้องเดี่ยวที่ชั้นสอง...
ไฟเพดานที่กระพริบทุกๆ 4.2 วินาทีเหรอคะ
ฉันปืนบันไดขึ้นไปซ่อมมันหมดแล้วค่ะ
เหรอ...ถ้างั้นตรงชั้นสาม...
ราวบันไดตรงขั้นที่สามที่มันโยกๆ ใช่มั้ยคะ
ฉันซื้อเครื่องเชื่อมมาเมื่อเช้า แล้วก็จัดการซ่อมมันแล้วค่ะ
เชิญคุณไปร้านขนมเถอะ
ไว้เจอกันนะคะ
ซอล เดี๋ยวแม่กลับมานะ
ขอบคุณที่ช่วยดูแลซอลนะคะ
บ๊ายบาย
บาย
นั่นมันอะไรกัน
ซอล
แม่เธอเชื่อมราวบันไดได้ด้วยนะ เดี๋ยวนี้เป็นช่างไปแล้ว
ไม่อยากให้ไปอยู่ใกล้ๆ ซงฮยอนจุนเลย
เลิกคิดมากได้แล้ว
แล้วทำไมต้องเอาปืนลมมาใส่ในขนมปังวะ
นี่มันหนังบ้าอะไรกันเนี่ย
จุนกี ต้องขอโทษด้วยนะ
แต่ลูกค้าอยากได้คุณคิมแจฮยอนมากกว่า
ขอโทษด้วยนะ จุนกี
ฉันบอกพวกเขาไปแล้วว่าฉันไม่เอา
แต่สังกัดของฉันบังคับให้ฉันรับงาน
ไม่เป็นไรหรอกครับ
แต่ว่า...
ฉันดูเหมือนไอ้เลว ที่พยายามจะแย่งบทคนอื่นเลย
มันไม่ถูกต้องเลยนะ
ว่าแต่ทำไมคุณถึงเลือกผมเหรอครับ
สิ่งสำคัญที่สุดในโฆษณานี้คือรอยยิ้ม
เราคิดว่ารอยยิ้มของคุณจุนกี ยังไม่ตรงกับภาพที่เขาวาดไว้
แล้วคุณอยากได้รอยยิ้มแบบไหนเหรอครับ
รอยยิ้มที่สดใสราวกับหยดน้ำค้างในยามเช้า
"รอยยิ้มที่สดใส ราวกับหยดน้ำค้างในยามเช้า" เหรอครับ
เราไปกินข้าวกันก่อน แล้วค่อยคุยกันดีกว่า
ครับ
- รุ่นพี่ - เป็นอะไรหรือเปล่า
ผมไม่เป็นไรครับ
อะไรวะ
จะยิ้มทำไมเนี่ย
แต่คุณล้มแรงมากเลยนะ
มันก็เจ็บอยู่ครับ แต่ว่า...
ผมไม่เป็นไร
เนี่ย ยิ้มอีกแล้ว
เขาพยายามจะขายรอยยิ้มงั้นเหรอ
ผมรู้สึกดีขึ้นแล้วครับ
หมอนี่พยายามอวดรอยยิ้มจริงๆ ด้วย
ตั้งใจจะขโมยงานฉันสินะ
ไปกินข้าวกันเถอะ
ขอรับโทรศัพท์ก่อนนะครับ
แป๊บนึงนะครับ
ฮัลโหล
อะไรนะ
จริงเหรอ
มันเกิดขึ้นได้ยังไง...
โอเค
ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือเปล่า
เพื่อนผมหมดสติไป ตอนนี้กำลังผ่าตัดอยู่ครับ
เขาเป็นเหมือนน้องชายแท้ๆ ของผม
เขาชื่อคังดงกู
คุณคงเป็นห่วงเขามากสินะ
ครับ
แต่ผมโอเค
เดี๋ยวเขาก็คงดีขึ้น ไม่ต้องห่วงหรอก
ในเวลาแบบนี้ ผมควรมองโลกในแง่ดีสินะครับ
ผมโอเค
เราจะกินอะไรเป็นมื้อกลางวันดี
เอาเป็นเต้าหู้กับกิมจิ...
หรือแซนด์วิชชี...
- คุณจุนกี มีไอเดียอะไรมั้ย - อ๋อครับ
เต้าหู้กับกิมจิ...
ไม่ก็แซนด์วิชชี
หรือเราจะกิน...
ซูชิ...
ก็ดีนะครับ
ซูอา
ยังไม่เสร็จอีกเหรอ
ทำไมต้องมาแต่งหน้าตอนนี้ด้วย
ก็สีแว่นกับสีผิวมันไม่เข้ากันนี่นา
เลิกเถียงแล้วจับพวกมาลัยได้แล้ว
ก็ได้ๆ
ฉันยังทารองพื้นไม่เสร็จเลย
ซูอา ช้าลงหน่อย
เธอขับรถเร็วไปแล้วนะ แตะเบรกได้แล้ว
- อะไรเนี่ย - นั่นมันอะไร
นั่นใช่เบรกหรือเปล่า
นี่มันเบรกรถนี่หว่า
ทำไมมันถึงหลุดออกมาล่ะ
สุดยอดไปเลย
สุดยอดกับผีน่ะสิ
ตายแล้ว เราจะทำไงดีเนี่ย
- ไม่อยากเชื่อเลยว่าเบรกจะหลุดออกมา - ไม่นะ!
ดูชิก เราจะทำยังไงดี
เอาเท้าออกจากคันเร่งก่อน
มันจะช่วยให้รถช้าลงได้
โอเค
ฉันไม่ได้เหยียบคันเร่งแล้ว แต่ทำไมเราไม่ช้าลงเลยล่ะ
ดูชิก เราจะทำยังไงดี
ให้ตายสิ นี่มันอันตรายสุดๆ เลย
ใช้เบรกมือสิ
วอท เดอะ ฟัก
ขยะติดล้อชัดๆ เลยโว้ย
ดูชิก เราจะทำยังไงดี
ซูอา โทรขอความช่วยเหลือเถอะ
911 ไง โทรไป 911
โอเคๆ 911
โทรศัพท์ฉันล่ะ โทรศัพท์ฉันอยู่ไหน
ฉันลืมโทรศัพท์ไว้บนหลังคารถ
ขอยืมโทรศัพท์เธอหน่อย
- เอาโทรศัพท์เธอมา เอามาๆ - โอเคๆ ใช้ของฉันนะ
โทรศัพท์ฉันล่ะ
โทรศัพท์ฉันอยู่ไหน
ตายแล้ว ฉันลืมไว้ที่บ้านแน่ๆ เลย
ฉันจะปีนไปเอาโทรศัพท์
อย่าทำนะ
พี่จุนกีบอกว่าไม่ให้เราเปิดหน้าต่างข้างนั้น
เขาบอกว่ามันเคยมีเรื่องน่าเศร้าเกิดขึ้น
เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว โทรศัพท์ฉันอยู่บนหลังคา
อะไรอีกเนี่ย
ทำไมมันลงได้แค่นี้ล่ะ
ให้ตายสิ ฉันจะฆ่าไอ้พี่อีจุนกีจริงๆ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เธอปิดกระจกทำไมเนี่ย
ฉันไม่ได้ทำนะ
มันเจ็บนะ ซูอา ช่วยทำอะไรหน่อยสิ
- ก็ได้ๆ - ไม่งั้นฉันแขนขาดแน่ๆ
ข้างนอกนี่โคตรเย็นเลย
ปุ่มฝั่งฉันก็ใช้ไม่ได้เหมือนกัน
นี่มันแย่กว่าขยะอีกนะเนี่ย
โอ๊ย ซูอา โอ๊ยๆ
เวรแล้ว
ถนนใหญ่
ถนนใหญ่เหรอ
เลี้ยวซ้าย เลี้ยวซ้าย
เข้าไปตรงลานนั่น
- ไปที่ลานโล่งๆ นั่น - ได้ๆ
ไปช้าๆ นะ
ค่อยๆ ไปนะ ค่อยๆ ไป
- แล้วยังไงต่อ - อย่าขับชนแผ่นกั้นก็พอ
ฉันบอกว่าอย่าชนไงเล่า
ดูชิก เราทำยังไงกันดี
ขับวนรอบลานนี้ไปเรื่อยๆ
ขับวนเป็นวงกลมไป
อะไรนะ ขับไปรอบๆ ลานเหรอ
ถ้าเราออกไปจากลานนี่ ต้องมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นแน่ๆ
ทำไมถึงต้องอยากหัดขับรถด้วย
ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้นี่นา
จุนกี ลองกินนี่สิ
ขอบคุณครับ รุ่นพี่
พวกคุณดูสนิทกันดีนะ
พวกคุณสนิทกันมากเลยใช่มั้ย
ครับ เราเป็นเหมือนพี่น้องกันเลย
สรุปแล้วพวกคุณได้คำตอบ เรื่องคอนเซปต์ของโฆษณาหรือยังครับ
ได้แล้วล่ะ
อย่างที่พูดไปแล้ว สิ่งที่สำคัญทีสุดคือใบ้หน้าที่ยิ้มแย้ม
ส่วนที่สำคัญรองลงมา คือการแสดงออกทางสีหน้า
การแสดงออกทางสีหน้าที่มีสีสันราวกับสายรุ้ง
"มีสีสันราวกับสายรุ้ง" เหรอครับ
ใช่แล้ว กินข้าวกันเถอะ
เปรี้ยวจังเลย
เปรี้ยวมาก
เปรี้ยวสุดๆ
- กิมจิมันเปรี้ยวขนาดนั้นเลยเหรอ - ครับ
รู้สึเหมือนกับเลมอนเปรี้ยวๆ เลย
เปรี้ยวมาก ผมขอดื่มน้ำก่อนนะครับ
เย็นจังเลย
เอาอีกแล้วสินะ
ก็ได้ งั้นก็มาแข่งกันไปเลย
พริกหยวกนี่ดูน่ากินดีนะครับ
โอ๊ย แสบปากจังเลย
เผ็ดร้อนเหลือเกิน
ขอซดดงชีมีก่อนนะครับ
ทั้งหวานทั้งเปรี้ยว
รสชาติมันช่างเปรี้ยว...
และหวานไปพร้อมๆ กัน
อัดแน่นไปด้วยรสชาติต่างๆ
ทั้งหวานทั้งเปรี้ยว
เราต้องทำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย
ไม่รู้สิ
จนกว่าน้ำมันจะหมด จนกว่ารถจะหยุดวิ่งมั้ง
ทำไมถึงไม่มีใครผ่านมาเลยนะ
รู้สึกมีลมในกระเพาะ
ฉันกินพิซซามากเกินไปเหรอ
ปวดตดชะมัดเลย จะทำไงดีเนี่ย
เฮ้ย
เธอบีบแตรทำไม
มีแมวตัดหน้ารถ
ไม่เห็นมีแมวสักตัว
กลิ่นอะไรเนี่ย
แถวนี้มีท่อน้ำทิ้งเหรอ
นี่มินซูอา
เธอตดใช่มั้ย
เธอบีบแตรเพื่อกลบเสียงตดใช่มั้ย
เปล่านะ ฉันบีบแตรไล่แมวต่างหาก
ตลกมากสินะ
เธออาจจะกลบเสียงได้
แต่เธอกลบกลิ่นไม่ได้โว้ย
ก็ได้ ฉันตดเอง
นายนี่มันไร้มารยาทจริงๆ
เวลาที่ผู้หญิงตด นายควรจะแกล้งทำเป็นไม่รู้
ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วย
แล้วเธอมาโกรธฉันทำไม เธอเป็นคนตดนะ
ช่างมันเถอะ เพราะแบบนี้ นายถึงหาแฟนไม่ได้ไง
อะไรนะ
ทำไมต้องมาขยี้ปมของฉันด้วย
ไม่รู้แหละ ฉันไม่คุยกับนายแล้ว
อะไรเนี่ย...
นี่เธอตดอีกแล้ว
แมวตัดหน้าต่างหากย่ะ
โคตรเหม็นเลย
เธอกินอะไรเข้าไปเนี่ย
ฉันบีบไล่แมวต่างหาก
หยุดตดได้แล้วโว้ย
ฉันไม่ได้ตดนะ
จะว่าไปแล้ว...
ยังมีอะไรอีกมั้ยครับ ที่พวกคุณต้องการในโฆษณาตัวนี้
อย่างอื่นงั้นเหรอ
เสียงก็สำคัญนะ
จะพูดยังไงดีล่ะ
เสียงที่นุ่มนวลราวกับเมล็ดกาแฟ ที่ละลายในน้ำร้อน
เหมือนเสียงของกงยูในเรื่องก็อบลิน หรือไม่ก็ซองชีกยอง
กงยูหรือซองชีกยองเหรอครับ
อ้าว ซุปหมดแล้วนี่ครับ
ขอโทษนะครับ
คะ
อาหารรสชาติดีมากครับ
การปรุงรสก็ทำได้ลงตัว
ผมดื่มด่ำทุกวินาทีที่รสสัมผัสของซุปนี้อยู่ในปาก
เพราะแบบนี้ เราเลยอยากสั่งซุปเพิ่มครับ
- อะไรนะคะ - แล้วก็...
รสสัมผัสชั้นเลิศ
แถมยังหุงได้อย่างพอดีพอดี
ผมดื่มด่ำทุกวินาทีที่รสสัมผัสของข้าวนี้อยู่ในปาก
เราเลยอยากสั่งข้าวเพิ่มอีกถ้วยครับ
ค่ะ งั้นเอาเป็นซุปกับข้าวอย่างละที่นะคะ
อะไรกันวะเนี่ย
นี่เราขับวนมากี่ชั่วโมงแล้วเนี่ย
ท้องฉันเริ่มโวยวายเพราะพิซซานั่นแน่ๆ
บ้าจริง
ปวดท้องชะมัดเลย
ตดไม่หยุดแบบนี้ ไม่ใช่สัญญาณที่ดีแน่ๆ
ซูอา ช่วยหยุดตดสักทีได้มั้ย
อะไรเล่า ฉันบีบแตรไล่แมวต่างหาก
เลิกเอาแมวมาอ้างสักที
เธอไม่ใช่คนเดียวที่ท้องไส้ปั่นป่วนหรอกนะ
หากฉันหยุดเกร็งแม้แต่นิดเดียว ภัยพิบัติครั้งใหญ่จะต้องเกิดขึ้น
แต่ฉันต้องฝืนทนกล้ำกลืน เพราะว่าฉันยังมีความละอายอยู่
ไม่รู้แหละ ฉันไม่คุยกับนาย
ตดขนาดนี้ ทำไมไม่ขี้ไปเลยเล่า
มองอะไรเหรอ คุณทำให้ผมเสียสมาธินะ
คุณดูมีความสุขมากเลย
คุณดูมีความสุขมากตอนที่ทำขนม
- เหรอครับ - ใช่ค่ะ
คุณอยากเป็นเชฟทำขนมตั้งแต่เด็กๆ เลยเหรอคะ
ตอนเด็กๆ ผมชอบกินขนมปังมากๆ
ผมหมดเงินมากมายไปกับขนมปัง
ผมก็เลยคิดว่า ถ้างั้นผมก็ทำกินเองเลยสิ
แล้วหลังจากนั้น มันก็กลายเป็นสิ่งที่ผมทำมาตลอดเลย
คุณนี่ตลกจัง
แล้วคุณล่ะ
คุณอยากเป็นเชฟทำขนมตั้งแต่เมื่อไหร่
จริงๆ แล้วฉันมีความฝันอื่น
แต่ฉันยอมแพ้ไปแล้ว
จริงเหรอครับ คุณอยากเป็นอะไรเหรอ
แรปเปอร์ค่ะ
แรปเปอร์เนี่ยนะ
ฉันคิดว่าไรม์ของฉันมันไม่เหมือนใครนะ
แต่ดูเหมือนคนอื่นๆ จะไม่เห็นด้วย
คุณแรปได้ด้วยเหรอ
ผมอยากฟังจังเลย
จริงเหรอ คุณอยากฟังเหรอคะ
ด้วยความยินดีเลยครับ
งั้นฉันจะแรปแบบฟรีสไตล์นะคะ
ฟังให้ดี นี่คือสตอรีของฮยอนจุน
เด็กน้อยกับขนมปัง เด็กน้อยที่ชื่อซงฮยอนจุน
ฮยอนจุนชอบขนมปังมาตลอด
รสชาติไม่กระจอก
จะปังบาเกต ปังครัวซองต์ ปังไส้กรอก
จะปังผัก จะปังแยม แม้กระทั่งปังครีม
ปังนั่นปังนี่
เคี้ยวให้ดีๆ
ทำไมพวกเขาถึงเลือกกันนานจังเลย
ฉันไม่อยากได้งานนี้ด้วยซ้ำ
เสียเวลาชะมัดเลย
ฉันว่าผู้กำกับถูกใจนายนะ
จุนกี ถ้านายได้งานนี้ก็เลี้ยงข้าวฉันด้วยล่ะ
[พ่อ]
สวัสดีครับ พ่อเป็นไงบ้าง
อ๋อ เรื่องโฆษณาเหรอครับ
พวกเขายังหาข้อสรุปกันอยู่เลย
ผมกำลังรอคำตอบอยู่
ไม่ต้องห่วงนะคะ คุณพัค
แจฮยอนได้ถ่ายโฆษณานี้แน่นอน
แป๊บนึงนะครับ
แน่นอนค่ะ ฉันยินดีช่วยเหลือคุณอยู่แล้ว
ฉันสั่งผู้กำกับไว้แล้วว่าให้เลือกแจฮยอน ไม่ต้องห่วงนะคะ
จำกระเป๋าที่คุณสัญญาว่าจะให้ฉันได้มั้ย
ฉันจะส่งยี่ห้อกับรุ่นไปให้นะคะ
พ่อครับ
ขอโทษนะครับ เดี๋ยวผมโทรกลับได้มั้ย
ครับ
ปวดท้องเป็นบ้าเลย
แค่หายใจยังลำบาก
นี่ฉันจะต้องอึราดกางเกงต่อหน้าซูอางั้นเหรอ
จะให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
ท้องฉันมาถึงขีดจำกัดแล้วสินะ
แต่ดูชิกอยู่ที่นี่ด้วย ให้ตายสิ
เอาล่ะ ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
ฉันจะโดดออกจากรถ
ดูชิก
โทษทีนะ แต่ช่วยประคองพวงมาลัยได้มั้ย
ได้สิ
มินซูอา เธอจะบ้าเหรอ
เธอคิดจะทำอะไร
อย่ามาห้ามฉัน ฉันปวดท้องไม่ไหวแล้ว
เธอคิดจะโดดลงจากรถงั้นเหรอ
เดี๋ยวก็ได้ตายจริงๆ หรอก
ฉันไม่สน
ฉันยอมตายเพราะโดดออกจากรถ
ดีกว่าตายเพราะอับอายที่อึราดต่อหน้านาย
ฉันยอมตกรถตายดีกว่า
พูดบ้าอะไรของเธอเนี่ย ช่วยดึงสติก่อนได้มั้ย
อย่ามาห้ามฉัน ไม่ต้องมาห้ามฉัน
หยุดแล้ว
ใช่มั้ย
มันหยุดแล้ว
พวกเรารอดแล้ว
- เรารอดแล้ว - ดูชิก!
ขอทิชชูหน่อย
ทิชชูเหรอ
เจอแล้ว
เจอทิชชูแล้ว
- ฉันขอแผ่นนึง - ได้ๆ
มันมีแค่แผ่นเดียว
ดูชิก
ฉันคงให้เธอไม่ได้
ฉันเองก็มีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เหมือนกัน
ขอโทษด้วยนะ ซูอา
นั่นสินะ
ถ้าเป็นฉันก็คงไม่ให้เหมือนกัน
ฉันเข้าใจ
นายไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดหรอก
เดี๋ยวฉันก็หาทางออกได้
ฉันฉีกถุงปูนแถวนี้เอาก็ได้
มินซูอา
- ดูชิก... - รับไปสิ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ
รับไป
แล้วนายล่ะ
ฉันไปไหนไม่ได้
เธอรีบไปเถอะ
ไปให้ไกลจากที่นี่
ไปให้ไกลเท่าที่จะไปได้
ดูชิก
ขอโทษนะ แต่ฉันมีเรื่องรบกวนนาย
มินซูอา
เธอนี่มันเหลือเกินจริงๆ
ทำไมถึงขอให้ฉันทำแบบนี้
เธอนี่มันไร้ศีลธรรมสุดๆ
ดูชิก
เอาเลย!
คุณยุนอายังไม่กลับอีกเหรอ นี่ก็เย็นแล้วนะ
มัวแต่ทำอะไรกับไอ้ซงฮยอนจุนเนี่ย
- อ้าว คุณยุนอา... - กลับมาแล้วค่ะ
คุณดงกู สวัสดีครับ
หวัดไม่ดีโว้ย
คุณยุนอา ทำไมวันนี้ถึงกลับช้าจังเลย
เกสต์เฮาส์ของเรามีอะไรต้องทำอีกเยอะนะ
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ทันดูเวลา
ช่างเถอะ
ไปเปลี่ยนชุดแล้วไปทำความสะอาดครัวก่อน
ค่ะ
ไว้เจอกันที่โรงเรียนนะคะ
- คุณยุนอา นี่ของคุณ - จริงด้วย
ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ
ไม่เป็นไรครับ
ผมแค่อยากให้ของขวัญคุณ ตอบแทนที่คุณแรปให้ผมฟัง
ขอบคุณนะคะ
ฉันจะใช้มันอย่างดีเลย
ไว้เจอกันที่โรงเรียนค่ะ
ผมกลับก่อนนะ
ช้าก่อน ไอ้เสือ
คุณฮยอนจุน ผมว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน
ได้สิ เรื่องอะไรเหรอ
เราไม่สามารถจัดการทุกอย่างให้ราบรื่นได้ เวลาที่คุณยุนอากลับมาช้า
เพราะฉะนั้นจากนี้ไป ช่วยพาเธอมาส่งให้ตรงเวลาด้วย
เธอเป็นพนักงานของผม
มันเป็นเรื่องของศีลธรรมนะ
คุณกังวลขนาดนั้นเลยเหรอ
- อะไร - คุณดูกังวลมากเลย
เห็นๆ กันอยู่ว่าคุณได้เปรียบผมตั้งเยอะ
แต่กลับกลายเป็นคุณที่ดูกังวลมากกว่าผม
ผมรู้สึกดีมากเลย
สายัณสวัสดิ์นะครับ
นี่
ที่พูดนั่นหมายความว่าไง
เรายังคุยกับไม่จบเลยนะ
อะไรนะ ฉันดูกังวลงั้นเหรอ
ฉันไม่ได้กังวลสักหน่อย
ไม่ได้กังวลเลยสักนิดเดียว
อย่ามาพูดให้ขำหน่อยเลย
สวัสดีค่ะ คุณจุนกี
ตกลงคุณได้งานมั้ย
คือ...
ผมไม่ได้งาน
ทำไมกันล่ะ
ไหนพี่บอกว่าค่อนข้างแน่นอนแล้ว
มันก็ช่วยไม่ได้นะ
พี่หมายความว่าไง
มันต้องมีเหตุผลสิ
สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ...
ว่าไงนะ
พวกเขาทำแบบนั้นได้ยังไง เลวสิ้นดี
ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ
ฉันเปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก ฉันไม่มีเงิน ไม่มีเส้นสาย
อย่าเพิ่งยอมแพ้นะคะ คุณจุนกี
คุณต้องมีโอกาสดีๆ อีกแน่นอน
ผมไม่เป็นไรหรอก
ผมไม่มีปัญหากับเรื่องนี้
แต่ผมกลัวว่าพ่อผมจะผิดหวัง
ตอนนั้นพ่อดูดีใจมากๆ
ไปหัดขับรถกันเสร็จแล้วเหรอคะ
ดูชิก ทำไมถึงแต่งตัวแบบนั้นล่ะ
นั่นมันเสื้อของพี่ซูอานี่นา
ทำไมพี่ถึงเอามาใส่ล่ะ
แปลกจัง แล้วกางเกงของคุณดูชิกไปไหนเหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับพวกพี่เนี่ย
อย่าถาม
อย่าถามได้มั้ยว่ารู้สึกยังไง
อย่าถามอะไรทั้งนั้น
ซูอา
ฉันจะซักชุดนี้แล้วคืนให้พรุ่งนี้นะ
ไม่เป็นไร นายเก็บไว้เถอะ
ฉันคงทำใจใส่ชุดนี้ไม่ได้อีกแล้ว
ไม่ต้องคืนหรอก
ฉันกลับห้องก่อนนะ
พี่จุนกี
เราเอารีเบกก้าไปแยกชิ้นส่วนขายกันเถอะ
ว่าไงนะ ทำไมฉันต้อง เอารีเบกก้าไปแยกส่วนขายด้วย
อย่าถามเลย
ทำตามที่บอกก็พอแล้ว
มันดีที่สุดแล้วล่ะ
ทำไมแกถึงพูดอะไรเพ้อเจ้อ โดยที่ใส่ชุดคนทรงแบบนั้นล่ะ
อย่าเพิ่งยอมแพ้สิ พี่จุนกี
เดี๋ยวก็มีโฆษณาตัวใหม่มาให้เล่น
ใช่แล้ว คุณจุนกี
กินขนมปังหน่อยสิ
ข้าวเช้าคุณก็ไม่ยอมกิน
ไม่เป็นไร
ผมไม่ค่อยอยากกิน
นี่มันโฆษณาตัวนั้นนี่นา
จริงด้วย
โคลัมเบียเอสเพรสโซ
- ใช่มั้ย - ไม่รู้สิ
ฉันไม่อยากดู
ฉันขึ้นห้องก่อนนะ
อะไรวะเนี่ย
เมล็ดกาแฟของเราตื่นนอนในตอนเช้า ด้วยรอยยิ้มที่สดใสราวกับหยดน้ำค้าง
เราเก็บเมล็ดกาแฟของเราสดๆ ในทุกเช้า
ทั้งรสและกลิ่นของเมล็ดกาแฟ ต่างมีสีสันราวกับสายรุ้ง
และละลายในน้ำร้อนด้วยเสียงที่นุ่มนวล ราวกับความอบอุ่นของแสงแดดในฤดูใบไม้ผลิ
ให้คุณดื่มด่ำกับกาแฟของเราทุกเช้า
โคลัมเบีย เอสเพรสโซ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
ดูไม่เข้าท่าเลยนะคะ
- ห่วยสุดๆ เลยล่ะ - ใช่
ฉันอายแทนเลย
ดีแล้วนะที่พี่ไม่ได้เล่นโฆษณาตัวนี้
ห่วยสุดๆ ไปเลย
ไอ้หมอนี่เล่นโกงจนได้งานนี้มา
ใช่ ก็สมควรโดนแบบนี้แล้วล่ะ
ไม่เอาน่า เขาเป็นเมล็ดกาแฟ ที่หล่อที่สุดที่ฉันเคยเห็นเลยนะ
รอยยิ้มที่สดใสราวกับหยดน้ำค้าง
สีหน้าที่มีสีสันราวกับสายรุ้ง
และน้ำเสียงที่นุ่มนวลและอบอุ่น ราวกับแสงอาทิตย์
สมบูรณ์แบบสุดๆ เลย
รอยยิ้มกลับมาแล้วนี่หว่า
พี่อารมณ์ดีแล้วสินะ
เออสิ โคตรอารมณ์ดีเลย
ฉันอยากกินแล้วล่ะ
รู้สึกดีจังเลย
อยากกินไปหมดทุกอย่างเลยเนี่ย
- เอาเลย - ฉันกินได้เยอะเลยนะ
ดงกู ทำอะไรอยู่เหรอ
โอลิเวียจากฉันไปได้ 49 วันแล้ว
โอลิเวียผู้น่าสงสาร
ผมหวังว่าเธอจะไม่ต้องเจ็บปวดอีกแล้ว
ดงกู
แกรู้ว่าแกก็ประหลาดพอๆ กับฉันใช่มั้ย
พี่พูดแบบนี้ได้ยังไง
พี่เป็นคนฆ่าโอลิเวีย
ฉันจะซื้อกล้องใหม่ให้แก ตอนที่ฉันมีเงินพอ
พี่คงใช้ต้องเวลาทั้งชาติกว่าจะมีเงินพอ
แล้วไม่มีกล้องแบบนี้ ผมจะเป็นผู้กำกับได้ยังไง
ถ้าได้กล้องถูกๆ มาทดแทน ก็คงพอบรรเทาความคิดถึงได้บ้าง
ทำแบบนี้ไป โอลิเวียก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอกนะ
ผมกำลังเสียใจอยู่
พี่จุนกี ผมคิดเกมสนุกๆ ได้แล้ว
มันเจ๋งสุดๆ ไปเลย
- เกมสนุกๆ เหรอ เกมอะไร - อยากรู้ใช่มั้ย
- ตามผมมาสิ - เกมอะไรๆ
เงียบหน่อย ผมกำลังไว้ทุกข์อยู่นะ
พร้อมนะ
ไป!
มาเลยๆ มาๆ
โอเค
3.8 วินาที
สุดยอด สถิติใหม่เลยนะเนี่ย
เอาล่ะ ตาฉันบ้าง
จะไปแล้วนะ
เตรียมไป
ไป!
มาเลยๆ
เล่นอะไรกันอยู่เนี่ย
เล่นสเกเลตันกันอีกแล้วเหรอ
ไม่ใช่สเกเลตันสักหน่อย นี่มันคาร์ตตันต่างหาก
- ดูชิกเป็นคนคิดเกมนี้ - หยุดพูด
ทำไมพี่ถึงชอบเล่นอะไรปัญญาอ่อนอยู่เรื่อย
รู้มั้ยว่าตัวเองอายุเท่าไหร่แล้ว
- 31 ไง - พี่ไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ
โทษที
พี่รู้ใช่มั้ยว่าเรามีนัดกับเพื่อนฉันวันนี้
วันนี้แล้วเหรอ
นี่พี่ลืมแล้วเหรอเนี่ย
ไปแต่งตัวได้แล้ว
ได้จ้า แม่
อาหารถูกปากมั้ยครับ
เมื่อวันก่อนผมได้มากินร้านนี้
ผมคิดว่ามันอร่อยดี
รสชาติดีมากเลยค่ะ
เป็นร้านที่หรูมากเลย
ผมดีใจที่ทุกคนชอบ
ซอจินเล่าเรื่องคุณให้ฟังบ่อยๆ ตอนแรกฉันก็ไม่ค่อยเชื่อ
แต่คุณมีดีเหมือนที่เธอเล่าจริงๆ ด้วย
ขอบคุณครับ
ใครๆ ก็พูดแบบนี้แหละ
แถมยังตลกด้วย
ซอจิน ฉันอิจฉาเธอจังเลย
พอได้แล้วน่า
อ๋อ จริงด้วย แฟนของจียองเป็นช่างปั้นหม้อ
ช่างปั้นหม้อเหรอครับ
คุณก็เป็นศิลปินสินะ
ถ้ามีเวลาก็แวะมาที่สตูดิโอของผมได้นะครับ
- เดี๋ยวผมจะพาเดินดูรอบๆ - ได้เลยค่ะ
พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติมากครับ
ผมได้ยินว่าคุณเป็นนักแสดง
ผมเห็นคุณในหนังเรื่อง "ห้องข่าว" ด้วย
- นั่นคุณใช่มั้ย - ครับ
แล้วคุณเคยเล่นละครอะไรอีกมั้ย
คุณรู้จักเรื่องนี้มั้ย
ปืนหมึก...
ปืนหมึกพิฆาต!
พิฆาต!
อ๋อๆ รายการเด็กนี่เอง
คุณแสดงได้ตลกมากๆ เลย
ไม่หรอก ผมไม่ได้ตลกขนาดนั้นหรอก
นั่นเป็นการเข้าใจผิด
คุณนี่ตลกจริงๆ เลย
ผมมีให้ดูอีกมุกนึง
พร้อมนะ
ตลกจังเลยค่ะ
ซอจิน เป็นอะไรเหรอ
ฉันทำอะไรผิดงั้นเหรอ
พี่ไม่รู้ตัวเหรอ
ฉันทำอะไรงั้นเหรอ
พี่เป็นบ้าอะไรของพี่
เอาแต่เล่นมุกบ้าๆ บอๆ ต่อหน้าเพื่อนฉัน
ฉันแค่พยายามละลายพฤติกรรม เพราะไม่อยากให้ทุกคนอึดอัด
แต่ก็ไม่เห็นต้องเล่นแบบนั้นเลย
พี่ไม่ใช่ตัวตลกนะ
ทำไมถึงชอบทำแต่เรื่องไร้สาระแบบนี้
ทำตัวให้สมกับเป็นผู้ใหญ่ไม่ได้เหรอ
ขอโทษ
จากนี้ไป ฉันจะระวังให้มากขึ้นนะ
แค่นั้นยังไม่พอหรอก
พี่เลิกทำไปเลยไม่ได้เหรอ
เลิกเลยงั้นเหรอ
แบบนั้นมันจะ...
ขอเล่นแค่เวลาอยู่บ้านได้มั้ย
โอเคๆ ไม่เล่นแล้วก็ได้
ฉันจะไม่ทำอะไรเด็กๆ อีกแล้ว
โอเคมั้ย
จริงเหรอ
สัญญานะ
สัญญา
น่ารักที่สุดเลย
ใส่ได้ด้วย
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ช้าก่อน
ทำไมถึงเข้ามาพร้อมกันล่ะ
เราเจอกันตรงหน้าบ้าน
ใช่ๆ บังเอิญสุดๆ เลย
- จริงเหรอ - จริงสิ
พี่จุนกี พี่จุนกี
พี่จุนกี
ผมรอพี่มาตั้งนานแล้ว
มาเล่นกันเถอะ
คาร์ตตันเหรอ
น่าสนุกสุดๆ เลย
ฉันแค่เจ็บคอเฉยๆ
ดูชิก ฉันขอโทษนะ
แต่ฉันเล่นเกมกับแกไม่ได้แล้ว
อะไรนะ ทำไมล่ะ
จากนี้ไป ฉันจะไม่เล่นเกมพวกนี้แล้ว
แกเล่นคนเดียวไปเถอะนะ
พี่จุนกี พี่จุนกี
พี่เป็นอะไรไป
พี่จุนกี พี่เป็นอะไร
คุณยุนอา
- ยังไม่กลับอีกเหรอครับ - ค่ะ
ฉันอยากจะทำให้เสร็จก่อน
งั้นเหรอครับ
ผมเกือบลืมไปเลย
ผมมีของจะให้คุณ
รับไปสิครับ
อะไรเหรอคะ
ส่วนแบ่งจากกำไรในการขายมัฟฟินของคุณ
ก็ไม่มากหรอกครับ
รับไปเถอะ
ฉันไม่รู้ว่าฉันควรจะรับเงินนี้หรือเปล่า
คุณควรรับไปสิ คุณสมควรได้รับมันนะ
เร็วสิครับ รับไป
ผมปวดแขนแล้วเนี่ย
จะทำหล่นแล้วเนี่ย
ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณมากๆ เลย
พี่จุนกีมาเล่นเกมกับผมเถอะ
ฉันบอกว่าฉันไม่อยากเล่นไง
ไม่เอาน่า พี่จุนกี
พี่ทำแบบนี้กับผมทำไม
ฉันเลิกเล่นเกมปัญญาอ่อนแล้ว
โหดร้ายที่สุด
พี่เปลี่ยนไป
กลับมาแล้ว
พี่กลับมาแล้วเหรอ
พี่ซื้ออะไรมาเนี่ย
ฉันได้ส่วนแบ่งกำไรจากการขายมัฟฟิน
ก็เลยซื้อของขวัญมาให้ทุกคน
ชอบกันมั้ยคะ
ครับ ชอบสุดๆ เลย
ผมจะใส่ทุกวันเลย
ผมเองก็อยากได้หมวกช้างมาตั้งนานแล้ว
ขอบคุณนะ คุณยุนอา
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันกำลังอยากได้กระจกเล็กๆ อยู่พอดี
คุณรู้ได้ยังไงเนี่ย
ฉันก็ชอบมากเลย
มันคืออะไรคะ
แล้วมันใช้ยังไงเหรอ
มันเป็นแปรงแต่งหน้าใช่มั้ย
มันเป็นแปรงโกนหนวด
ใช้ทาครีมโกนหนวดบนหน้าเลย
แปรงโกนหนวดเหรอ
มันทำมาจากขนของตัวแบดเจอร์
ทำให้เราทาครีมโกนหนวดได้อย่างนุ่มนวล
งี้นี่เอง
อยากใช้ขนแบดเจอร์ ทาครีมโกนหนวดจะแย่แล้ว
นึกแล้วว่าทุกคนต้องชอบ
ฉันนี่เลือกของขวัญเก่งจริงๆ
คุณดงกูอยู่ในห้องเหรอคะ
ฉันซื้อของมาให้เขาด้วย
เป็นไงคะ ถูกใจหรือเปล่า
อะไรนะ
ถูกใจสิ ผมชอบลูกเจี๊ยบสุดๆ เลย
ผมถึงไม่ชอบกินไก่ทอดไง
นึกแล้วว่าคุณต้องชอบ
คุณดงกู พรุ่งนี้คุณว่างมั้ยคะ
ถามทำไมเหรอ
คุณทำอะไรเพื่อฉันตั้งมากมาย
- ฉันเลยอยากเลี้ยงมื้อเที่ยงคุณ - มื้อเที่ยงเหรอ
ไม่เห็นต้องทำแบบนั้นเลย
ว่าแต่จะเจอกันที่ไหน กี่โมงดีล่ะ
น่าอายชะมัดเลย
ดูเหมือนเด็กสิบขวบเลยเนี่ย
แต่คุณยุนอาเป็นคนซื้อมาให้ ยังไงก็ต้องใส่สินะ
คุณดงกู
คุณยุนอา
ขอโทษที่มาช้านะคะ
คุณใส่เสื้อที่ฉันซื้อให้นี่นา
ใช่ ผมชอบมากก็เลยใส่ออกมาไง
เราจะไปกินอะไรกันดี
เดี๋ยวก่อนนะคะ
เขาน่าจะมาถึงแล้วนี่นา
มีคนอื่นมาด้วยเหรอ
คุณยุนอา
คุณฮยอนจุน
คุณมาทำอะไรที่นี่
แล้วคุณล่ะมาทำอะไรที่นี่
คือเมื่อกี้คุณฮยอนจุนโทรมาชวนฉันไปกินข้าว
ฉันเลยคิดว่าเราสามคน น่าจะกินข้าวด้วยกันไปเลย
ได้หรือเปล่าคะ
ได้สิ
ทำไมคุณถึงใส่เสื้อตัวนั้น
ฉันคิดว่ามันน่ารักดี ฉันก็เลยซื้อให้คุณฮยอนจุนด้วย
แต่ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณจะใส่มาวันเดียวกัน
พวกคุณคงชอบเสื้อมากแน่ๆ
แน่นอน เราชอบมากเลย
ชอบสุดๆ ไปเลย
งั้นก็ไปกินข้าวกันเถอะ
ไปสิครับ
จะใส่มาทำไมเนี่ย
ทำอะไรของคุณเนี่ย
เรามีเรื่องต้องคุยกัน
ปล่อยผมนะ
อย่าจับแขนผมแบบนี้ คนอื่นมองกันใหญ่แล้ว
คุณคิดจะนั่งข้างคุณยุนอาสินะ
ผมแค่นั่งเฉยๆ
ยังไงก็ต้องมีคนนึงนั่งตรงนั้น
แล้วทำไมคุณถึงได้เป็นคนนั่งล่ะ
ถ้างั้นคุณจะให้ผมทำยังไง
คุณฮยอนจุน ผมรู้ว่าเราเป็นศัตรูหัวใจกัน
แต่เรามาแข่งกันแบบแฟร์ๆ ดีกว่า
แบบขาวสะอาด
ขาวสะอาดเหรอ
มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง เชิญตามสบายเลยนะคะ
ฉันต้องรับสายนี้ ขอตัวก่อนนะคะ
คนอื่นอาจจะเข้าใจว่าเรา...
นี่มันน่าอายชะมัด
อย่ามาโดนแขนผมนะ
มันช่วยไม่ได้ ก็โต๊ะมันแคบ
พยายามอย่ามาโดนตัวผมก็แล้วกัน
งานชิ้นนี้ผมได้แรงบันดาลใจมาจาก...
ปีเตอร์ โวลโคออส ที่เป็นปรมาจารย์ศิลปะเซรามิกร่วมสมัย
ผมอยากเพิ่มความงดงามแบบเกาหลี ลงไปในงานสไตล์เขา
แบบนี้นี่เอง
- อยากไปดูทางนั้นมั้ยครับ - ได้ค่ะ
ซอจิน
ฉันดูเหมือนออมจองฮวามั้ย
- วางลงไปเดี๋ยวนี้ - ครับ แม่
ฉันบอกพี่แล้วไงว่าอย่าเล่นแบบนี้
โทษที
มาทำอะไรคนเดียวอยู่ตรงนี้เหรอ
ไม่มีอะไร
แต่เล่นคนเดียวมันไม่สนุกเลย
ฉันอยากเล่นคาร์ตตัน
ฉันเล่นได้นะ
จริงเหรอ
ฉันเก่งใช่มั้ยล่ะ
- ให้ฉันลองอีกทีมั้ย - ไม่
ช่างมันเถอะ
เลิกเล่นกันดีกว่า
เล่นกับเธอไม่สนุกเลย
เดี๋ยวสิ ทำไมล่ะ
เธอไม่สามารถ...
สร้างความเร้าใจได้แบบพี่จุนกี
ว่าไงนะ
เร้าใจงั้นเหรอ
มันเป็นแค่รถเข็นโง่ๆ เองนะ
ว่าไงนะ รถเข็นโง่ๆ เหรอ
ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้
ทำไม ฉันพูดอะไรผิดเหรอ
ช่างเหอะ
เธอนี่มันน่าเบื่อจริงๆ
อะไรของหมอนี่เนี่ย
อาหารอร่อยมั้ยคะ
ครับ อร่อยมากเลย
แต่คงจะอร่อยกว่านี้ ถ้าไม่มีใครบางคนมาด้วย
ผมก็อร่อยเหมือนกัน
แล้วก็คิดเหมือนคุณด้วย
จักรยานนี่นา
น่าสนุกจังเลย
คุณอยากไปขี่จักรยานมั้ย
พอเห็นคนอื่นขี่จักรยานแล้ว ก็เลยรู้สึกอยากขี่บ้าง
- ถ้างั้น... - เราไปขี่จักรยานกันมั้ย
เดี๋ยวผมไปเช่ามาให้เอง
เอาไปสิ คุณฮยอนจุน
- คุณยุนอา เราไปกันเถอะ - ค่ะ
ทำไมคุณถึงเช่าจักรยานคู่มาล่ะ
ก็มันเหลือแต่แบบนี้นี่นา
คุณคิดจะขี่จักรยานคู่กับคุณยุนอาใช่มั้ย
ถูกต้องนะครับ
ไหนคุณบอกให้เราแข่งกันอย่างขาวสะอาดไง
ถ้างั้นคุณจะให้ผมทำยังไง
แบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ
คุณเป็นคนที่อยากแข่งแบบขาวสะอาดเองนะ
ช่างเถอะ แต่ช่วยออกแรงหน่อยได้มั้ย
น่าอายชะมัด
นี่คุณทำบ้าอะไรเนี่ย
อย่าเอาหน้ามาซบหลังผมได้มั้ย
คุณปั่นต่อไปเถอะน่า
คนอื่นเข้าใจผิดกันหมดแล้ว
คุณนี่ประหลาดจริงๆ
ปั่นไปเถอะ
ขอบคุณที่ชวนเรามาวันนี้นะ
ฉันสนุกมากเลย
ผมกำลังจะมีงานนิทรรศการ พวกคุณต้องมานะครับ
แน่นอน
พวกเรายินดีมากเลย
แล้วงานนักข่าวเป็นไงบ้าง
มันดุเดือดสุดๆ เลยล่ะ
ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่ามันจะโหดขนาดนี้
- งานหนักมากเลยเหรอ - ใช่
พวกเธอเดตกันมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย
เป็นอะไรไป
ฟันฉัน ฟัน...
ฟันพี่เป็นอะไรเหรอ
ฟันพี่หลุดออกมาเหรอ
♪ ไม่ใช่ฟันฉัน ไม่ใช่ฟันฉันหรอก ♪
♪ เม็ดถั่วสนต่างหาก เม็ดถั่วสนต่างหาก ♪
ให้ตายสิ
คุณทำฉันตกใจหมดเลย
คุณจุนกี คุณนี่ตลกมากเลยนะเนี่ย
ตลกใช่มั้ย
มันไม่ใช่ฟันสักหน่อย แต่เป็นเม็ดถั่วสน
ตลกสุดๆ เลย
ถั่วสนไง ถั่วสน
พี่จุนกี ทำอะไรอยู่เหรอ
ทำไมถึงยิ้มอยู่คนเดียว
ไม่มีอะไร
- รักกันมากเลย - ดีจังเลยนะ ฉันก็เหมือนกัน
สดชื่นจังเลย
ปั่นจักรยานเสร็จ แล้วมาดื่มเบียร์ต่อนี่มันดีจริงๆ เลยนะคะ
สุดๆ เลยครับ
แต่คงดีกว่านี้ ถ้าไม่มีใครบางคนมาด้วย
ไว้เรามาปั่นจักรยาน แล้วก็ดื่มเบียร์กันอีกนะครับ
ค่ะ
แค่เราสองคนก็พอ
ขอโทษนะคะ ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อน
ครับ
ขอบคุณที่มากันในวันนี้นะครับ
ทราบกันแล้วใช่มั้ยครับ ว่านี่เป็นวันครบรอบหนึ่งปีของร้านเรา
ใช่!
ตามที่สัญญาไว้
เราจะมีการแข่งขันแบบคู่รัก เพื่อชิงของรางวัลสุดพิเศษ
เสียงดังชะมัดเลย
ทำไมถึงมาจัดงานแบบนี้ในบาร์เนี่ย
จะไปรู้ได้ยังไง
ผมก็อยากดื่มเงียบๆ เหมือนกัน
รางวัลชนะเลิศก็คือ...
กล้องดีเอสแอลอาร์ตัวล่าสุด
กล้องดีเอสแอลอาร์งั้นเหรอ
คู่รักที่อยากเข้าร่วมการแข่งขัน ให้ออกมาด้านหน้าได้เลยครับ
ต้องแข่งให้ได้
ทำไมคุณยุนอาถึงไปนานจังเลย
คุณคิดจะแข่งคู่กับคุณยุนอางั้นเหรอ
ใช่ ผมอยากได้กล้องตัวนั้น
แต่มันไม่ยุติธรรมเลยนะ
คุณจะลงแข่งคู่กับคุณยุนอาแบบนี้ไม่ได้
ไม่ๆ ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย
ผมแค่อยากได้กล้องตัวนั้น
ช่วยเข้าใจและยอมผมสักครั้งนึงเถอะ
เราจะรออีกแค่ 30 วินาทีเท่านั้นนะครับ
คุณยุนอายังไม่กลับมาอีก
- ทำไงดีเนี่ย - เธอยังไม่กลับมาหรอก
เดี๋ยวก่อนสิ
อะไร
ทำไมคุณถึงมองผมแบบนั้น
คุณฮยอนจุน
ช่วยออกไปแข่งเป็นคู่กับผมได้มั้ย
อะไรนะ
อย่าพูดอะไรเพ้อเจ้อสิ
อย่าใจดำไปหน่อยเลยน่า
เราเป็นศัตรูหัวใจกันก็จริง
แต่คุณเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้กับผมได้
ไม่ๆ ผมไม่เอาด้วยหรอก
ผมอยากได้กล้องนั่นจริงๆ
ผมจำเป็นต้องได้กล้องตัวนั้นจริงๆ คุณฮยอนจุน
เอาล่ะครับ สิบ
เก้า
- มันไม่ไหวหรอกมั้ง - แปด
โอเค ก็ได้
ถ้าเรามีโอกาสไปปั่นจักรยานกันอีก
ผมจะยอมให้คุณขี่จักรยานคู่ด้วยกันกับคุณยุนอา
จริงเหรอ
ถ้างั้นผมต้องได้นั่งข้างคุณยุนอาด้วย
อะไรนะ
- ได้คืบจะเอาศอกงั้นเหรอ - งั้นผมไม่เอาด้วย
สาม
ก็ได้ แต่เราต้องชนะเท่านั้นนะ
- สอง - งั้นตกลง
หนึ่ง
- รอก่อนครับ - รอก่อนครับ
คู่ที่สามารถอยู่ในท่านี้ได้เป็นคู่สุดท้าย
จะได้รับรางวัลเป็นกล้องดีเอสแอลอาร์รุ่นล่าสุด
ห้ามหล่นนะ
คุณฮยอนจุน คุณทำได้ใช่มั้ย
ได้ ผมยังไหว
ผมจะยืนหยัดต่อไปต่อให้ต้องแลกมาด้วยชีวิต คุณดงกู อดทนเอาไว้นะ
ผมจะเป็นรากฐานให้คุณ ต่อให้มันต้องแลกมาด้วยขาคู่นี้
- เราทำได้! - เราทำได้!
คุณเหงื่อออก
ขอบคุณ
- เราทำได้! - เราทำได้!
- สู้ตายโว้ย! - สู้ตายโว้ย!
คนอื่นไปไหนกันเนี่ย
ฉันหิวแล้วล่ะ
พี่อยากกินรามยอนมั้ย
ฉันไม่ค่อยหิว
ฉันไปนอนก่อนนะ
ก็ได้
พี่จุนกี
3.8 วินาที!
สุดยอด สถิติใหม่เลยนะเนี่ย
ห้าวิ
ห้าวิๆๆ
ให้ฉันป้อนมั้ย
- จุ๊บฉันหน่อยสิ - ให้ตายสิ
- ขอโทษครับ - ขอโทษครับ
เราต้องทำแบบนี้อีกนานมั้ยเนี่ย
ไม่เป็นไร หยุดร้องได้แล้ว
อย่าร้องๆ มองโลกในแง่บวกดีกว่า
เราถูกรางวัลใหญ่
เขาเป็นอะไรเนี่ย
เขาสูญเสียเหงื่อมากเกินไป
เสียเหงื่องั้นเหรอ
เขาไปทำอะไรมาเนี่ย
ไว้เล่าให้ฟังทีหลังนะ
ยุนอา
ผมจะพาเขาไปที่เตียงนะ
ค่ะ เดี๋ยวฉันเอาน้ำไปให้
ครับ
หนักเป็นบ้า
มาทิลด้า
- มาทิลด้า - งั้นผมคงเป็นลีออนแล้วล่ะ
ทำอะไรของคุณ
กลับไปได้แล้ว
จะบ้าหรือไง
ผมแบกคุณมาจากที่ร้านนะ
แถมยังช่วยให้คุณได้กล้องมาอีก
คุณควรจะขอบคุณผมก่อน
ไม่มีทาง
นี่มันควรจะเป็นเดตของผมกับคุณยุนอา
แต่คุณทำพังหมดเลย
ผมก็อยากพูดแบบนั้นเหมือนกัน
คุณนี่มันเหลือเกินจริงๆ
บอกมานะ พี่ยุนอา
บอกมาให้หมดเลย
พวกเขาทำอะไรกันเนี่ย
เหมือนคู่แต่งงานใหม่เลย
สนิทกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
พี่ดงกูยังไม่ตื่นอีกเหรอ
ใช่ ยังนอนกอดฮยอนจุนอยู่เลย
สักวันคงรักกันมากแน่ๆ
สองคนนั้นเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก
ทำไมล่ะ หมายความว่าไงเหรอ
เปล่าจ้า
คุณจุนกี กินข้าวกันเถอะ นั่งสิ
ดูชิก
พี่เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่สบายหรือเปล่าเนี่ย
สีหน้าไม่ดีเลย
นั่นสิ พี่ไหวหรือเปล่าเนี่ย
ไหว ฉันไม่เป็นไร
พี่จุนกี!
เกิดอะไรขึ้น พี่จุนกี ฟื้นสิ
เราตรวจดูแล้วนะครับ
ค่าเอนไซม์ในตับของเขาสูงมาก ความดันก็สูงเหมือนกัน
โดยรวมถือว่าสุขภาพไม่ดีเลย
แต่เราไม่รู้ว่าสาเหตุเกิดจากอะไร
อ้าว หมอไม่รู้สาเหตุเหรอคะ
ปกติแล้ว ร่างกายของคนเรา จะไม่ทรุดลงเร็วขนาดนี้
ส่วนใหญ่แล้ว อาการแบบนี้เกิดจากความเครียด
ช่วงนี้เขาไปเจอเหตุการณ์อะไร ที่มีผลต่อจิตใจเขาหรือเปล่าครับ
มีอยู่เรื่องนึงค่ะ
อะไรเหรอครับ
เขาชอบเล่นตลกแล้วก็เล่นเกมบ้าๆ บอๆ
แต่ฉันบังคับให้เขาเลิกทำแบบนั้น
พอพูดถึงเรื่องนี้แล้ว
เขาดูเซื่องซึมและไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา
นั่นอาจเป็นสาเหตุก็ได้ครับ
จริงเหรอคะ
เขาป่วยเพราะว่าฉันไม่ยอมให้เขา ทำตัวบ้าๆ บอๆ งั้นเหรอ
มันมีโอกาสเกิดขึ้นน้อยมาก แต่เรื่องนี้ดูมีความเป็นไปได้มากที่สุด
ไม่แน่ว่าการทำตัวบ้าๆ บอๆ และเล่นเกมต่างๆ อาจเป็นเพียงสิ่งเดียวที่เขามีก็ได้ครับ
สิ่งเดียวที่เขามีงั้นเหรอคะ
ทำตัวบ้าๆ บอๆ เนี่ยนะ
อ้าว มาแล้วเหรอ
หมอว่าไงบ้าง
- ฉันอาการหนักหรือเปล่า - หนัก
พี่อาจจะไม่รอดก็ได้
อะไรนะ
ฉันเป็นโรคร้ายแรงเหรอ
ผ่าตัดก็ช่วยไม่ได้เหรอ
แต่พี่จะดีขึ้นถ้าพี่ได้เล่นมุก หรือเล่นเกมบ้าๆ เหมือนเดิม
อะไรนะ
หมายความว่าไง
พี่ไม่สบายเพราะฉันบังคับให้พี่เลิกเล่นมุก
พี่อยากทำอะไรก็ทำเถอะ
จริงเหรอ
ฉันทำได้เหรอ
ฉันไม่อยากให้พี่ตายนี่นา
จะทำตัวปัญญาอ่อนแค่ไหนก็เชิญเลย
ขอบคุณนะ ซอจิน
ขอบคุณมากๆ เลย
จริงๆ แล้ว มีอยู่อย่างนึงที่ฉันอยากทำ
ฉันขอทำได้มั้ย
เอาสิ อยากทำอะไรก็ทำ
เยี่ยม
ซอจิน ดูนี่สิ
ดูเหมือนฉันบินได้เลยใช่มั้ย
ซอจิน เธอก็มาทำอีกข้างสิ
กินสักหน่อยเถอะ
นายไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เช้า
ไม่ล่ะ ขอบใจ
ฉันไม่ค่อยอยากกิน
นายเป็นอะไรของนาย
- มีเรื่องอะไรหรือเปล่า - ไม่รู้สิ
ฉันรู้สึกไม่มีแรง
ไม่อยากอาหารด้วย
ดูชิก
พี่จุนกี
ดูชิก
ขอโทษทีนะ
แกโกรธฉันอยู่ใช่มั้ย
หมายความว่าไง
พี่กลับมา...
เป็นอีจุนกีคนเดิมแล้วใช่มั้ย
จริงๆ ใช่มั้ย
- จริงนะ - ก็เออสิ!
ดูชิก เราไม่ได้เล่นคาร์ตตันมานานแล้ว
มาเล่นกันเถอะ!
ไปเล่นกันเลย!
จริงด้วย
ฉันเพิ่มกติกาใหม่ให้เกมนี้แล้ว
แกอยากเห็นมั้ยล่ะ
งั้นก็ไปกันเลย
ไปดูของใหม่กันเลย
- ไปด้วยกัน! - ไปได้ไกล!
เกือบลืมเลย
ฉันมีของมาให้แกด้วย
จะไปแล้วนะ
เตรียมพร้อม
ไป!
เห็นเมื่อกี้หรือเปล่า ฉันชนล้มหมดเลย
แบบนี้เรียกว่า "คาร์ตสไตร์ก"
เป็นการทำแต้มสูงสุดใน "คาร์ตโบว์ลิง"
ถ้าทำคาร์ตสไตร์กได้สองครั้ง จะเรียกว่า "ดับเบิล คาร์ตสไตร์ก"
ถ้าสามครั้งก็เรียกว่า "เตอร์กี คาร์ตสไตร์ก"
เฉียบขาดสุดๆ ไปเลย
- ขอผมลองบ้างสิ - เอาเลย
ตาแกเล่นแล้ว
ฉันจะไปตั้งพินให้นะ
ไปเตรียมตัว
ขอบคุณครับ
พี่ซูอา
ทำไมผู้ชายถึงเล่นเกมปัญญาอ่อนแบบนี้
พวกเขาก็ไม่เข้าใจ ตอนที่ผู้หญิงชอปปิงเหมือนกันนั่นแหละ
ปล่อยพวกเขาไปเถอะ
คาร์ตสไตร์ก!
ฉันบอกแล้วว่าฉันทำเองได้ ถ้ามันกลายเป็นแผลเป็นขึ้นมาล่ะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย
พูดจบหรือยัง อีตาบ้า
กล้าดียังไงถึงเรียกฉันแบบนี้
ถ้างั้นก็เลิกกันเลยมั้ย
เลิกกันไปเลย
เอาสิ ได้เลย งั้นก็เลิกกันไปเลย
ดงกู พวกเราแค่ล้อเล่น
ล้อเล่นเหรอ
- เชิญทางนี้ครับ - ที่นี่สวยมากเลยนะ
ตกแต่งภายในก็ดีมาก
กลิ่นอะไรวะเนี่ย
ไอ้กลิ่นเหม็นเน่านี่...
มาจากเท้าของเขางั้นเหรอ
แต่เราต้องให้เขาเป็นนายแบบ
สอง สาม...
ผมบอกแล้วไงว่า ผมไม่อยากติดค้างอะไรคุณทั้งนั้น
คุณยุนอา สุดสัปดาห์นี้คุณมีเวลาว่างมั้ย
ผมมีบางอย่างที่อยากบอกคุณ
อะไรนะ
- คุณฮยอนจุน - คุณมาทำอะไรที่นี่
ผมขอยืมเงินคุณหน่อยได้มั้ย
เกิดอะไรขึ้น
คุณยุนอาประสบอุบัติเหตุ
ไปกันเถอะ ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย